Hoe ga je ermee om als je kind de ene ouder verkiest boven de andere?

Kinderen van twee ontwikkelen vaak een sterke voorkeur voor allerlei verschillende dingen: kleding, eten, speelgoed, en inderdaad, ook mensen. In een gezin met twee ouders heeft bijna ieder kind in een bepaalde fase wel een voorkeur voor één van de ouders. Hoewel dit vaak voorkomt, te verwachten is, en bij de ontwikkeling hoort, kan het toch gewoon heel pijnlijk voelen.

De voorkeur van kinderen is vaak wispelturig en veranderlijk, maar soms ook niet. Soms blijven kinderen maandenlang de voorkeur geven aan één ouder. Misschien wil je kind bijvoorbeeld maar door één van jullie naar bed gebracht worden, of luistert ze alleen maar wanneer één van jullie een verhaaltje voorleest.

Hoe vervelend die afwijzing ook voelt, het kan ook juist een uitdaging zijn om de voorkeursouder te zijn. Je kunt je verstikt voelen en het gevoel hebben dat je kind zich te veel aan je vastklampt, terwijl je tegelijkertijd probeert de pijn van je partner te verzachten.

Aan welke kant je ook staat, vertrouw erop dat vriendjespolitiek een fase is die voorbij zal gaan.

Zo ga je om met ouderlijke vriendjespolitiek:

Probeer het niet persoonlijk op te vatten

Dit is lastig: afwijzing doet pijn en voelt persoonlijk, ook al is dat bijna altijd niet zo. In feite is het een teken dat je kind zich zeker genoeg voelt in zijn relatie met jou – hij weet dat je hoe dan ook nog steeds van hem houdt en voor hem zorgt. Ouderschap is een kwestie van lange adem. Hun voorkeuren kunnen in de loop van de tijd veranderen, maar hun relaties zullen altijd een bron van troost zijn als ze het gevoel hebben dat ze op jou en hun andere verzorgers kunnen vertrouwen.

Het kan verleidelijk zijn om te zeggen: “Dat kwetst echt mijn gevoelens” en de kamer uit te lopen als je kind schreeuwt om je partner in plaats van om jou. Maar je 2-jarige is nog niet klaar om zich echt in te leven en begrijpt niet dat zijn woorden en daden anderen diep kunnen kwetsen. Hun eigen emoties onder controle houden is al een enorme taak voor hen – hen met die van jou opzadelen is te veel. Als het belangrijk is om hen te laten weten dat ze je gekwetst hebben, is een eenvoudige “Dat voelde niet goed voor mij” voldoende.

Leg de emotionele last niet bij je kind

We weten dat afgewezen worden pijn doet. De waarheid is dat een 2-jarige nog niet klaar is om zich echt in te leven en niet begrijpt dat zijn woorden en daden ons zo diep kunnen kwetsen. Zeggen “Dat deed echt pijn” en de kamer uitlopen kan verleidelijk zijn als je kind om je partner schreeuwt in plaats van om jou. Probeer toch te onthouden dat het al een enorme opgave voor haar is om haar eigen emoties een plekje te geven. Als jouw emoties er ook nog bijkomen, wordt het te veel voor haar.

Als het belangrijk is om hen te laten weten dat ze je gekwetst hebben, dan is een eenvoudige “Dat voelde niet goed voor mij” voldoende. Wat je ook zegt of doet, probeer kalm, in het moment, en onverstoorbaar te blijven.

Valideren, inleven en geruststellen

Als je kind overstuur is omdat het iemand anders wil, laat het dan weten dat je begrijpt wat het voelt, hoe moeilijk dat ook is. “Ik weet dat je wilde dat oma bij je kwam zitten en dat het moeilijk voor je is dat ze niet kan. Ze komt later wel terug. Wil je een tekening maken voor oma terwijl we wachten?”

Weet wanneer je een compromis moet sluiten

Grenzen trekken en stevige grenzen stellen kan nuttig zijn, maar er zijn momenten waarop een beetje toegeven de spanning kan wegnemen en iedereen vooruit kan helpen.

Als je kind echt moeite heeft met een routine, zoals bedtijd, met één ouder, overweeg dan om een deel ervan samen te doen. Zo weet je kind dat jij en je partner een team zijn: “Ik ga je helpen je pyjama aan te trekken en je tanden te poetsen, en dan gaan papa en ik samen je liedjes zingen.”

Het is gemakkelijk om aan te nemen dat “toegeven” slechte gewoonten creëert, maar dat is niet altijd het geval. Soms is het belangrijk dat je kind zich veilig en gehoord voelt op dat moment. Moeilijke overgangen zijn niet altijd de beste momenten om aan grenzen te werken.

Plan één-op-één tijd met elke ouder

Indien mogelijk is één-op-één tijd goed voor alle betrokkenen. Als je kind alleen tijd met jou wil doorbrengen, probeer dan bewust speciale tijd met je partner in te plannen: “Ik ga even naar de winkel, zodat jij en papa wat speciale tijd samen kunnen doorbrengen. Ik heb een paar van je favoriete boeken voor je klaargezet om te lezen.”

Heb geduld

Naarmate je kind groter wordt, zul je zien dat dit gedrag verandert, stopt, opnieuw begint, en andere vormen aanneemt. Voor nu zijn geduld en begrip de beste manieren om de storm te doorstaan, zelfs als het gedrag van je kind pijn doet. Onthoud dat het niet altijd zo zal zijn: ❤️

Speelkits

Ontgrendel het potentieel van je kind met ons deskundig ontworpen speelgoed van The Play Kits.

Learn more

Meer informatie over het onderzoek

Brown, G. L., Mangelsdorf, S. C., Neff, C., Shigeto, A., Aytuglu, A., & Thomas, C. R. (2022). Kinderhechtingsconfiguraties met moeders en vaders: Implications for triadic interaction quality and children’s parental preferences. Early Childhood Research Quarterly, 58, 155-164.

Umemura, T., Jacobvitz, D., Messina, S., & Hazen, N. (2013). Geven peuters de voorkeur aan de primaire verzorger of aan de ouder met wie ze samen zijn?